Het bestuur van de Zweefvliegclub Rotterdam

Tamis Kwikkers (Voorzitter)

 

Zweefvliegen begon voor mij bij de DSA op Ypenburg, daartoe uitgenodigd door een medestudent. Groen kwam ik uit de K7, op een mooie maar met kleine bellen behepte dag waarin de instructeur een uitdaging zag. Daar heb ik voor later van geleerd maar ik was wel besmet. Voor de verplichte overstap naar de ZCR werd me eerst nog een overland gegund. Daarna was de ZCR mijn club maar de DSA is nooit de vijand geworden, sterker nog, daar kon de ZCR van leren.

Het zweefvliegen biedt veel voor zijn geld: de uitdaging met de natuur, je eigen uitdagingen, het sociale gebeuren, een bedrijf in het klein. Voor ieder wat wils. Voor mij is het enthousiasmeren en opleiden van zweefvliegers een energiegevende activiteit. Voor mezelf ben ik een recreatief vlieger die vooral bergvliegen erg mooi vindt.

 

Luc Weber (Secretaris)

Vroeger wilde ik eigenlijk niets liever dan parachutespringen. Maar op vrijdagavonden, nadat de rook van de Starfighters op Ypenburg was opgetrokken, kwam steevast het geluid van de Piper-Cub onze huiskamer inpruttelen.  De zweefvliegtuigen van de zweefvliegclub Rotterdam werden vrijwel altijd over onze achtertuin opgesleept namelijk. Betoverd door het unieke geluid van de Piper besloot ik op twaalfjarige leeftijd dat ik niet meer wilde skydiven, maar wilde zweefvliegen en motorvliegen. Jaren later, met zweefvliegbewijs en beroeps-motorvliegbrevet op zak sleepte ik zélf zweefvliegtuigen over onze oude achtertuin, en gaf ik met veel plezier mijn enthousiasme weer door aan leerling-zweefvliegers. In de jaren dat ik voor parachutisten op de Pilatus-Porter heb gevlogen heb ik kunnen ontdekken dat vrijwillig uit een mooi, goed werkend vliegtuig inderdaad niks voor mij was.. ;-)

 

 

 

 

Larry Meenk (Chef-instructeur)

 

 

 

Op mijn 14e ben ik met zweefvliegen gestart. Toen nog op de fiets naar Ypenburg. Ik mocht nog geen brommer of auto besturen. Maar wel solo in een zweefvliegtuig vliegen. Zweefvliegen heeft me letterlijk geleerd om ergens overheen te kunnen kijken. En dat samenwerking nodig is om zweefvliegen mogelijk te maken. Voor mij is het begeleiden en opleiden van zweefvliegers een belangrijk onderdeel van het zweefvliegen. Het geeft me veel energie en voldoening. Daarnaast is het fantastisch om retour zweefvluchten van Deelen naar bijvoorbeeld Aken te maken. En na de vliegdag met een drankje over je vlucht na te kunnen praten.

 

 

Sicco Gillebaard (Vliegend Materieel)

 
 
 
Op mijn 14e bij de ZCR begonnen na een "opvoeding" bij de DSA, hier heb ik het zweefvlieg virus opgedaan door zo vaak mogelijk met mijn vader mee te gaan.
Nog steeds na veel jaren heb ik nog veel plezier in het vliegen, iedere keer nieuwe uitdagingen. Tegenwoordig gemakkelijker met mooie kisten, ga je even naar de Mohnesee of vlieg je zo een 300km.